Κυριακή 5 Ιουλίου 2020

F. Chatreux, M. Chirio, M. Larrere, V. Lemire, E. Pelieraki, Επαναστάσεις, όταν οι λαοί γράφουν ιστορία, εκδ, Διόπτρα, 2018, σελ.311

Το έργο "Επαναστάσεις όταν οι λαοί γράφουν ιστορία" είναι ένα συλλογικό έργο έγκριτων ιστορικών του εξωτερικού που μελετά το φαινόμενο των επαναστάσεων παγκοσμίως από τον 17ο αιώνα ως σήμερα.

Στον πρόλογο του βιβλίου εξετάζεται η φύση, τα χαρακτηριστικά των επαναστάσεων, αλλά και ο όρος "revοlution", του οποίου η αρχική χρήση αφορούσε την αστρονομία και πήρε τη σημασία με την οποία τον γνωρίζουμε μετά τις αγγλικές επαναστάσεις του 17ου αιώνα. Επανάσταση ορίζεται, επομένως, ως η στιγμή της βίαιης έκφρασης της λαϊκής κυριαρχίας και η οποία διακρίνεται από μαζικότητα. Οι επαναστάσεις μπορεί να είναι εθνικές, φιλελεύθερες, κοινωνικές, σοσιαλιστικές, κομμουνιστικές ή και κατά της απολυταρχίας και της καθεστηκυίας τάξης. Παράλληλα, οι συγγραφείς προβαίνουν και σε αποτίμηση της επιρροής που είχε κάθε μία από τις επαναστάσεις, τόσο γενικά όσο και στον ρόλο τους στη γένεση άλλων επαναστάσεων.
Τα πιο γνωστά παραδείγματα που περιέχονται στον εν λόγω πόνημα είναι η ρωσική, η αμερικανική και η γαλλική επανάσταση, οι οποίες εξετάζονται λεπτομερώς. Βέβαια, όλα ξεκίνησαν από την Αγγλία, τη χώρα με τη μεγάλη κοινοβουλευτική και φιλελεύθερη παράδοση. Το 1640 ο Όλιβερ Κρόμγουελ, ακολουθώντας το παράδειγμα της εξεγερμένης κατά του βασιλέα αριστοκρατίας, έδωσε το έναυσμα για περαιτέρω μεταρρυθμίσεις, αλλά και την αφορμή για την "εξαγωγή" της επανάστασης στο εξωτερικό.
Οι συγγραφείς στέκονται κατόπιν στις μεγάλες επαναστάσεις του 19ου αιώνα, την Ιουλιανή επανάσταση του 1830, την Άνοιξη των λαών το 1848, καθώς και στην Κομμούνα του Παρισιού το 1871. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι περιλαμβάνεται στον κατάλογο η επανάσταση των Νεοτούρκων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1908, καθώς και οι επαναστάσεις στη Λατινική Αμερική, του Μεξικού το 1910 και της Κούβας το 1953.
Ερχόμενοι στον 20ο αιώνα, στεκόμαστε στον εμφύλιο πόλεμο της Ισπανίας το 1936, καθώς και στην κομμουνιστική επανάσταση του "αιρετικού" Μάο τσε Τουνγκ και το Μεγάλο Άλμα προς τα μπρος το 1949 στην Κίνα.
Τέλος, εξετάζονται οι επαναστάσεις των τελών του 20ου αιώνα και των αρχών του 21ου, δηλαδή η επανάσταση των γαρυφάλων της Πορτογαλίας το 1974, η εκδίωξη του σάχη από το Ιράν το 1979 και οι βελούδινες επαναστάσεις που προκλήθηκαν από την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και της ΕΣΣΔ το 1989. Τελευταίο εξετάζεται το φαινόμενο της αραβικής άνοιξης των λαών, οι επαναστάσεις δηλαδή στη Βόρεια Αφρική από το 2010 και μετά.
Ένθετα σχετικά με τη συμμετοχή των γυναικών στις επαναστάσεις, τη φύση του ναζισμού, του κομμουνισμού και του φασισμού, τις σημαίες και τη μετάδοση των επαναστάσεων παρεμβάλλονται ανάμεσα στις επαναστάσεις, οι οποίες παρατίθενται με χρονολογική σειρά.
Στο σύνολό του πρόκειται για ένα αξιοπρόσεκτο έργο, το πληρέστερο σε ό,τι αφορά την ιστορία των σύγχρονων επαναστατικών κινημάτων ανά τον κόσμο που έρχεται να καλύψει το εν λόγω θεματικό κενό. Ο αναγνώστης θα κατανοήσει καλύτερα το φαινόμενο των επαναστάσεων των λαών στο σύνολό του και θα μάθει για όλα τα σύγχρονα κινήματα που επηρέασαν τις σημερινές φυσιογνωμίες και μορφές των κρατών στον πλανήτη μας.

Σάββατο 4 Ιουλίου 2020

Andrian Willaert, Sempre mi ride sta


 O Φλαμανδός συνθέτης Άντριαν Βίλαρτ(1490-1562)ήταν ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες της Αναγέννησης. Εγκαταστάθηκε στην Ιταλία και μεταλαμπάδευσε εκεί το πολυφωνικό γαλλο-φλαμανδικό ύφος. Τo Sempre mi ride sta( πάντα με κάνει να γελώ)είναι ένα από τα ωραιότερα πολυφωνικά μαδριγάλια του που το ακούμε εδώ με συνοδεία κρουστών. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ακούγονται τα γέλια μέσα στο κομμάτι. Εδώ το ακούμε σε μία θαυμάσια εκτέλεση πρώτα από όργανα εποχής και στη συνέχεια από τις 4 φωνές από το Collegio Vocale υπό τη διεύθυνση του Antonio Eros Negri.
https://www.youtube.com/watch?v=qkktB6JdqpI


ΠΗΓΗ: Wikipedia, λήμμα Αντριάν Βιλάρτ

Voi che sapete, άρια από τους Γάμους του Φίγκαρο του Mozart

Πρόκειται για μία από τις γνωστότερες άριες από την περίφημη όπερα του W.A. Mozart (1756-1791)  "Οι Γάμοι του Φίγκαρο". Η όπερα που βασίζεται σε μία κωμωδία του Μπωμαρσαί γράφτηκε το 1786 από τον μεγάλο συνθέτη σε λιμπρέτο του Λορέντζο ντα Πόντε. Ο Κερουμπίνο, που τραγουδά τη συγκεκριμένη άρια που  μιλάει για την αγάπη, είναι ρόλος καστράτο (άντρας ευνούχος) που σήμερα αποδίδεται συνήθως από mezzo soprano. Εδώ ακούμε την άρια από τη μοναδική Elisabeth Schwarzkopf σε ηχογράφηση του 1952.

https://www.youtube.com/watch?v=NgbVDmrRSug


Enescu, Rumanian Rhapsody no.1

Ο Ρουμάνος συνθέτης, βιολονίστας, μαέστρος, καθηγητής και πιανίστας Τζόρτζε Ενέσκου γεννήθηκε το 1881 στο Λιβάνι της Ρουμανίας και πέθανε το 1955 στη Γαλλία. Θεωρείται ο σπουδαιότερος Ρουμάνος συνθέτης. Έγραψε ορχηστρική μουσική, τραγούδια, μουσική για πιάνο και μία όπερα. Χαρακτηρίστηκε στην εποχή του ως "το σπουδαιότερο μουσικό φαινόμενο μετά τον Μότσαρτ".
Είναι περισσότερο γνωστός όμως για τις δύο ρουμάνικες ραψωδίες του στις οποίες αποτυπώνεται ολοκάθαρα το μουσικό υπόβαθρο των βαλκανικών λαών σε συνδυασμό με την δυτική μουσική τεχνοτροπία. Εδώ ακούμε την πρώτη από αυτές, ίσως την πιο γνωστή από τις δύο, υπό τη μπαγκέτα του Λετονού μαέστρου Μάρις Γιάνσονς και τη φιλαρμονική του Βερολίνου.
ΠΗΓΗ: Wikipedia, Enescu