Voi che sapete, άρια από τους Γάμους του Φίγκαρο του Mozart

Πρόκειται για μία από τις γνωστότερες άριες από την περίφημη όπερα του W.A. Mozart (1756-1791)  "Οι Γάμοι του Φίγκαρο". Η όπερα που βασίζεται σε μία κωμωδία του Μπωμαρσαί γράφτηκε το 1786 από τον μεγάλο συνθέτη σε λιμπρέτο του Λορέντζο ντα Πόντε. Ο Κερουμπίνο, που τραγουδά τη συγκεκριμένη άρια που  μιλάει για την αγάπη, είναι ρόλος καστράτο (άντρας ευνούχος) που σήμερα αποδίδεται συνήθως από mezzo soprano. Εδώ ακούμε την άρια από τη μοναδική Elisabeth Schwarzkopf σε ηχογράφηση του 1952.

https://www.youtube.com/watch?v=NgbVDmrRSug

Mozart, Masonic Funeral music

Είναι γνωστό ότι ο χαρισματικός συνθέτης Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791) διετέλεσε μέλος της Μασονικής Στοάς κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του, δηλαδή από το 1785 και εξής.  Tο αργό αυτό πένθιμο εμβατήριο Κ.477 της μασονικής μουσικής γράφτηκε το 1785 και είναι το μοναδικό στη μασονική μουσική που δεν περιέχει φωνή. Εδώ το ακούμε από την Academy of Saint Martin in the fields υπό τη διεύθυνση του Sir Neville Marriner σε ηχογράφηση του 1991.
https://www.youtube.com/watch?v=okFlNAl7HQQ 

 ΠΗΓΗ: wikipedia, Mozart Masonic Music

Non piu adrai, άρια του Φίγκαρο από την όπερα "Οι γάμοι του Φίγκαρο" του W. A. Mozart

Η άρια αυτή είναι μία από τα γνωστότερα αποσπάσματα από τη διάσημη όπερα "Οι γάμοι του Φίγκαρο"(κ.492) που έγραψε ο Μότσαρτ το 1786. Είναι γραμμένη σε τέσσερις πράξεις και εντάσσεται στις κωμικές όπερες (όπερα μπούφα). Το λιμπρέτο είναι του Λορέντζο ντα Πόντε, βασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Καρόν ντε Μπωμαρσαί. Η πρεμιέρα της όπερας έγινε στις 1 Μαΐου του 1786 στη Βιέννη. 

https://www.youtube.com/watch?v=e1-FKyOTvto

Τη συγκεκριμένη άρια για μπάσο στο τέλος της πρώτης πράξης την απευθύνει ο πρωταγωνιστής Φίγκαρο στον Κερουμπίνο, τον ακόλουθο της κόμισσας, όταν ο κόμης τον στέλνει για στράτευση. Εδώ την ακούμε από τον Ruggero Raimondi σε παράσταση της Μητροπολιτικής όπερας της Νέας Υόρκης το 1985.
ΠΗΓΗ: wikipedia και κείμενο από CD με την ομώνυμη όπερα της εταιρείας Telarc

W.A. Amadeus, Piano concerto No.21 "Elvira Madigan"

Το συγκεκριμένο κοντσέρτο για πιάνο του Μότσαρτ (Κ.467) είναι από τα πιο γνωστά του κυρίως για το αργό δεύτερο μέρος του (Andante) το οποίο ακούστηκε στην σουηδικής παραγωγής ταινία του 1967 "Εlvira Madigan"και έκτοτε είναι γνωστό στο κοινό με αυτόν τον τίτλο. Το έργο το έγραψε ο Μότσαρτ το 1785 για σόλο πιάνο και ορχήστρα για τρομπέτες, φλάουτα, όμποε, κόρνα (όλα από 2), τύμπανα και έγχορδα. Η πρεμιέρα του δόθηκε στη Βιέννη τον ίδιο χρόνο. Τα άλλα δύο μέρη του είναι το πρώτο Allegro maestoso (γρήγορα μεγαλόπρεπα) και το τρίτο Allegro vivace assai (γρήγορα και ζωηρά). H παρούσα εκτέλεση είναι με την κορυφαία Martha Argerich στο πιάνο και τη συμφωνική ορχήστρα της Κολωνίας.

https://www.youtube.com/watch?v=qEoNN9urLR8

 

ΠΗΓΗ: μουσικό σχόλιο από CD της Naxos με το ομώνυμο κοντσέρτο

W.A.Mozart, Kegelstatt Trio k.498 σε μι ύφεση μείζονα για κλαρινέτο, βιόλα και πιάνο

Το αριστουργηματικό αυτό έργο αυτό γράφτηκε το 1786 και είναι ένα από τα πιο γνωστά trio του χαρισματικού Αυστριακού συνθέτη Wolfgang Amadeus Mozart(1756-1791) για κλαρινέτο, βιόλα και πιάνο. Η ονομασία Kegelstatt δεν δόθηκε από τον ίδιο τον Μότσαρτ, αλλά εμφανίζεται πρώτη φορά το 1862 σε έναν θεματικό κατάλογο των έργων του συνθέτη από τον Ludwig von Köchel’s. Η γερμανική αυτή λέξη σημαίνει “ο χώρος όπου παίζεται το skittle”, ένα παιχνίδι δηλαδή με ξύλινες κορύνες, το οποίο έμοιαζε με το σημερινό μπόουλινγκ. Αξίζει να σημειωθεί ότι και άλλα έργα που είχαν γραφτεί στο παρελθόν από τον Mozart είχαν τίτλο σχετικό με αυτό το παιχνίδι. Το trio αυτό το αφιέρωσε ο συνθέτης στην μαθήτριά του Franziska von Jacquin, κόρη γνωστού επιστήμονα, στο σπίτι του οποίου εκτελέστηκε για πρώτη φορά το κομμάτι με τον ίδιο τον συνθέτη στη βιόλα, τον Anton Stadler στο κλαρινέτο και τη Franziska στο πιάνο.

https://www.youtube.com/watch?v=eWQ8M_digJE

Το έργο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1788. Το πρώτο μέρος Andante (αργά) σε ρυθμό 6/8 ξεφεύγει από την κλασική φόρμα που θέλει το πρώτο μέρος να είναι Allegro (γρήγορα) και είναι εύκολα αναγνωρίσιμο από το τόσο χαρακτηριστικό γκρουπέτο (την αρχική τρίλια) που ακούγεται σε όλη τη διάρκεια του έργου. Το δεύτερο μέρος Menuetto (χορός) σε ρυθμό 3/4 εντατικοποιεί τον διάλογο μεταξύ των οργάνων, ακριβώς όπως γίνεται στα κονσέρτα και αναπτύσσεται αντιστικτικά από τον συνθέτη καταλήγοντας στο ίδιο λαμπρό θέμα της αρχής. Το τρίτο μέρος είναι σε φόρμα Rondo με την ένδειξη Alegretto (γρηγορούτσικα) σε μέτρο 4/4 που παίζεται όμως σαν 2/2(alla breve). Αρχίζει με το θέμα του κλαρινέτου, μια τραγουδιστή μελωδία που στη συνέχεια παραλλάσσεται από το πιάνο. Στη συνέχεια, το τρίτο θέμα αναπτύσσεται σε ελάσσονα τρόπο πριν καταλήξει ξανά στον μείζονα. Τελειώνει δυναμικά με μία οπερατική κόντα. πρόκειται αναμφισβήτητα για ένα από τα ωραιότερα έργα του πασίγνωστου συνθέτη, αλλά και για ένα από τα ομορφότερα trio που έχουν γραφτεί στην ιστορία της δυτικής μουσικής.

Η παρούσα εκτέλεση θεωρώ ότι είναι από τις καλύτερες που είναι διαθέσιμες αυτή τη στιγμή στο u-tube. Εκτελεστές: Vadim Lando(κλαρινέτο), Yana Daryan (βιόλα)Lusine Hakobyan (πιάνο).
Πηγή: Wikipedia,Kegelstatt trio