Το Παρίσι και η αποχώρηση των ναζί

Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι περισσότερες πόλεις της Ευρώπης, και ιδίως της Γερμανίας, κείτονταν σε ερείπια. Την ίδια μοίρα θα είχε και το Παρίσι αν δεν υπήρχε ένας άνδρας με την ατσαλένια θέληση να αντιταχθεί στον Χίτλερ. 

Ο άνθρωπος αυτός ήταν ο Ντίτριχ φον Χόλτιτς, τον οποίο όρισε ο Χίτλερ διοικητή της πόλης το Αύγουστο του 1944, καθώς οι συμμαχικές στρατιές βάδιζαν θριαμβευτικά προς το Παρίσι. Ο Χίτλερ τον διέταξε προτού  εκκενώσουν οι Γερμανοί την πόλη να την καταστρέψει ολοσχερώς με εκρηκτικά.

 Πράγματι, τις μέρες που προηγήθηκαν της αναχώρησης των Γερμανών, ο Χόλτιτς διέταξε να τοποθετηθούν εκρηκτικά κάτω από τον πύργο του Άιφελ, στην Παναγία των Παρισίων και στην Αψίδα του θριάμβου. Εξάλλου ο Χίτλερ είχε επιλέξει τον συγκεκριμένο άνδρα για αυτή την αποστολή ακριβώς επειδή του ήταν ακλόνητα αφοσιωμένος. 

Κι όμως, ο άνδρας αυτός ήρθε τελικά σε μυστικές διαπραγματεύσεις με τους αντιστασιακούς και έστειλε κρυφά μήνυμα στους Συμμάχους παρακαλώντας τους να εισβάλουν γρήγορα στην πόλη. Συγκεκριμένα τους ανέφερε ότι έπρεπε να έρθουν στην πόλη μέσα σε 48 ώρες, διαφορετικά ο ίδιος θα έπρεπε να εκτελέσει τις διαταγές του Φύρερ. 
Οι Σύμμαχοι, από την πλευρά τους, σχεδίαζαν να παρακάμψουν το Παρίσι. Όταν όμως ο στρατηγός Ομάρ Μπράντλεϋ πήρε το μήνυμα, διέταξε επειγόντως τα συμμαχικά στρατεύματα να αλλάξουν πορεία. Φυσικά η Ανώτατη γερμανική διοίκηση και ο ίδιος ο Χίτλερ έγιναν έξαλλοι όταν έμαθαν τα νέα, αυτό όμως δεν μπορούσε να αλλάξει κάτι: το Παρίσι και τα όμορφα μνημεία του είχαν σωθεί χάρη στην πρωτοβουλία ενός και μόνο άνδρα.

 ΠΗΓΗ: Rick Beyer, συναρπαστικές πολεμικές ιστορίες που δεν ειπώθηκαν ποτέ, εκδ. Κλειδάριθμος

Ένα παράδειγμα ανθρωπισμού μεσούντος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου: οι Δανοί βοηθούν τους Εβραίους

Το 1943 η επιχείρηση συλλογής και αποστολής των Εβραίων στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης είχε ενταθεί σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη. Αξίζει να μνημονευθεί λοιπόν το παράδειγμα των Δανών, οι οποίοι κατάφεραν να σώσουν πάνω από το 90% των 7.000 Εβραίων που διέμεναν τότε στη Δανία και να τους φυγαδέψουν στην ελεύθερη Σουηδία δια μέσου της θαλάσσης. Οι Σουηδοί τους υποδέχτηκαν εξίσου θερμά και σίγουρα και σε αυτούς αξίζουν εύσημα για την επιτυχία της επιχείρησης που έλαβε χώρα τον Σεπτέμβρη του '43.

 Η κυβέρνηση της Δανίας κατάφερε να πληροφορηθεί εγκαίρως για τις συλλήψεις χάρη στον Γερμανό διπλωμάτη Γκέοργκ Ντούκβιτς. Έτσι δεν ήταν λίγες οι δανέζικες οικογένειες που έκρυψαν Εβραίους στα σπίτια τους πριν να τους μεταφέρουν μυστικά στις ακτές. Στην επιχείρηση συμμετείχαν ακόμη φοιτητές και αντιστασιακοί. Αναμφίβολα πρόκειται για ένα ξεχωριστό παράδειγμα αλτρουϊσμού και προσφοράς ενός ολόκληρου λαού, το οποίο αξίζει να μνημονεύεται.
ΠΗΓΗ: Rick Beyer, Συναρπαστικές πολεμικές ιστορίες που δεν ειπώθηκαν ποτέ,εκδ. Κλειδάριθμος