«Να ο Αρσέν Λουπέν. Η ουσία είναι να μπορεί να πει χωρίς τον φόβο ότι θα πέσει έξω: Αυτό το έκανε ο Αρσέν Λουπέν. Μερικές από αυτές τις πράξεις, μερικές από αυτές τις περιπέτειες προσπαθώ να ανασυνθέσω, σύμφωνα με όσα είχε την καλοσύνη να μου εκμυστηρευτεί, κάποια χειμωνιάτικα βράδια, στη σιωπή του γραφείου μου…»
Ο Αρσέν Λουπέν είναι ίσως ο πιο διάσημος, αλλά και ο πιο ξεχωριστός διαρρήκτης του εικοστού αιώνα, εφεύρημα της φαντασίας του Μορίς Λεμπλάν, του Γάλλου συγγραφέα που έζησε από το 1864 ως και το 1941. Τα αστυνομικά μυθιστορήματα που έγραψε ο εν λόγω συγγραφέας με ήρωα αυτόν τον τόσο ιδιαίτερο «αριστοκράτη» διαρρήκτη άρχισαν να εκδίδονται το 1905 και από τότε έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες του κόσμου.
Για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα οι εκδόσεις Gema επιλέγουν να εκδώσουν τις περιπέτειές του σε σκληρόδετου εξωφύλλου και μεγάλου μεγέθους βιβλίο, το οποίο συνοδεύεται και από την πολύ πληθωρική και καλαίσθητη εικονογράφηση του Βενσάν Μαλιέ.
«Ο Αρσέν Λουπέν έλυσε το πρόβλημα που έθεσε πρόσφατα ο Σαλβατόρ. Αφού απέκτησε όλα τα πρωτότυπα έγγραφα και τα σχέδια του μηχανικού Λουί Λακόμπ, φρόντισε να φτάσουν στα χέρια του Υπουργού Ναυτιλίας. Με την ευκαιρία, ανοίγει κατάλογο συνδρομητών με σκοπό την προσφορά στο κράτος του πρώτου υποβρυχίου που θα κατασκευαστεί σύμφωνα με τα σχέδια αυτά. Και εγγράφεται ο ίδιος πρώτος στον κατάλογο αυτό με το ποσό των είκοσι χιλιάδων φράγκων»
Ο Αρσέν Λουπέν αποτελεί, σε κάθε περίπτωση μία πολύ ιδιαίτερη περίπτωση στον χώρο του αστυνομικού μυθιστορήματος. Για πρώτη φορά πιο γνωστός είναι ο ίδιος ο διαρρήκτης για τις περιπέτειές του, αντί για τον αστυνομικό επιθεωρητή, όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, με τις περιπέτειες του εξίσου, αν όχι περισσότερο, διάσημου επιθεωρητή Σέρλοκ Χολμς ή του Ηρακλή Πουαρώ. Αντιιθέτως, εδώ ο επιθεωρητής που ορκίστηκε να συλλάβει τον Λουπέν, ο Ιταλός Γκανιμάρο, δεν είναι σε καμία περίπτωση τόσο γνωστός όσο ο Λουπέν, ούτε ίσως τόσο δαιμόνιος, αφού, εν τέλει, ο Λουπέν, στο τέλος του βιβλίου εξακολουθεί να παραμένει ασύλληπτος.
Το πηγαίο χιούμορ του Μορίς Λεμπλάν στην αφήγηση είναι, αναμφίβολα, αυτό που θα κερδίσει τους αναγνώστες. Να σημειώσουμε εδώ ότι στις σελίδες του βιβλίου εμφανίζεται όχι ο γνωστός Σέρλοκ Χολμς, αλλά ο… Χέρλοκ Σολμς, σε έναν ευφυέστατο αναγραμματισμό στον οποίον προβαίνει ο συγγραφέας. Η γραφή του Μορίς Λεμπλάν είναι πάντοτε παιγνιώδης, ελαφριά, χιουμοριστική άλλα και ειρωνική από καιρού εις καιρόν, κατάλληλη για όλους και ευκολοδιάβαστη. Τη μετάφραση εδώ έχει πραγματοποιήσει εξαιρετικά η Γιούλα Σταθοπούλου.
«Το περιδέραιο της Βασίλισσας, το περίφημο κόσμημα που είχαν κλέψει παλιότερα από την οικογένεια ντε Ντρε-Σουμπίζ, βρέθηκε από τον Αρσέν Λουπέν. Ο Αρσέν Λουπέν έσπευσε να το επιστρέψει στους νόμιμους ιδιοκτήτες του. Δεν μπορούμε παρά να επικροτήσουμε αυτή τη γεμάτη αβρότητα και ιπποτισμό χειρονομία»
Τι ιδιότητες, όμως, διαθέτει ο τόσο ξεχωριστός αυτός διαρρήκτης; Κατ’ αρχάς, δεν διαθέτει προφίλ που να προσιδιάζει σε διαρρήκτη ή απατεώνα μεγάλου βεληνεκούς. Αντιθέτως διαθέτει ιπποτικά αισθήματα και ευγενικά ιδεώδη. Ντύνεται σαν αριστοκράτης και η εξυπνάδα του βάζει κάτι και τον καλύτερο αστυνομικό επιθεωρητή. Μπορεί να κλέψει τα τιμαλφή μιας κλειστής και φρουρούμενης αίθουσας από τη φυλακή, ενώ μπορεί να αποδράσει από την τελευταία δίχως να τον πάει κανένας είδηση.
Η αφήγηση των περιπετειών του ξεκινά με αντίθετη φορά από αυτήν που θα περίμενε κανείς: από τη σύλληψή του που λαμβάνει χώρα πάνω σε ένα κρουαζιερόπλοιο. Στο τέλος του βιβλίου, αντί να ξαναβρίσκεται ο Αρσέν Λουπέν στη φυλακή και ο επιθεωρητής διώκτης του να έχει θριαμβεύσει-όπως συμβαίνει συνήθως στα αστυνομικά μυθιστορήματα που τελειώνουν με τη σύλληψη του δράστη- εδώ, εντούτοις, ο Λουπέν απολαμβάνει την ελευθερία του και υπόσχεται νέες περιπέτειες στους αναγνώστες.
Η κινηματογραφική του απόδραση από τη φυλακή της Σαντέ στο Παρίσι εξιστορείται εδώ, όπως και η συνάντησή του με τον επιθεωρητή Γκανιμάρι. Να προσθέσουμε εδώ ότι συν τοις άλλοις, εκτός από πανέξυπνος, ο Αρσέν Λουπέν είναι και άσσος στις μεταμφιέσεις. Τι θα γίνει άραγε με το περιδέραιο της Βασίλισσας Βικτωρίας; Με τον μυστηριώδη ταξιδιώτη του τρένου; Με το επτά κούπα; Με το μαύρο μαργαριτάρι; Και με το χρηματοκιβώτιο της κυρίας Εμπέρ; Όλα αυτά συναποτελούν κεφάλαια του βιβλίου και τις επιμέρους περιπέτειες του τζέντλεμαν διαρρήκτη που περιμένει να τις ανακαλύψουμε. Όπως είναι λογικό, η εικονογράφηση προσδίδει στην ανάγνωση άλλη διάσταση, τροφοδοτώντας τη φαντασία του αναγνώστη με νέες εικόνες και επιλογές.
Το έργο αναντίρρητα προορίζεται να διαβαστεί από όλους τους λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας και της λογοτεχνίας μυστηρίου, αλλά και από νεαρότερους αναγνώστες, αφού η μεγάλης έκτασης εικονογράφησή του το καθιστά πολύ προσιτό στα παιδιά και σε εφήβους, στους οποίους η αστυνομική λογοτεχνία ασκεί, ούτως ή άλλως, μεγάλη έλξη ως λογοτεχνικό είδος.
