Κάρμα Ριέρα, Το καλοκαίρι των αγγλικών, εκδ. Βακχικόν

 

Ένα βιβλίο αλλόκοτο, του οποίου η υπόθεση εξελίσσεται σε κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που περιμένει κανείς αντικρίζοντας το εξώφυλλό του και διαβάζοντας τον τίτλο του, είναι η νουβέλα που τιτλοφορείται «Το καλοκαίρι των αγγλικών» της Καθηγήτριας Ισπανικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης  της Κάρλα Ριέρα . Η συγκεκριμένη συγγραφέας  έχει γράψει πάνω από σαράντα βιβλία που άπτονται πολλών και διαφορετικών του αφηγηματικού λόγου, μεταξύ των οποίων και λογοτεχνία για παιδιά. Για το έργο της, το οποίο έχει γνωρίσει μεταφράσεις και σε πολλές άλλες γλώσσες πλην των ισπανικών, έχει πολλάκις βραβευτεί. «Το καλοκαίρι των αγγλικών» είναι το δεύτερο έργο της που μεταφράζεται στην ελληνική γλώσσα, αυτή τη φορά από την Τίνα Τερζιώτη.

Η υπόθεση του βιβλίου συνοψίζεται στα εξής: η πετυχημένη μεσίτρια Λάουρα Πρατς, μια γυναίκα διαζευγμένη που έχει αφήσει πίσω της την πρώτη νιότη, αποφασίζει να μάθει επιτέλους αγγλικά, μία γλώσσα που θα της χρειαστεί στη δουλειά της και με την οποία οι Ισπανοί έχουν παραδοσιακά, από την εποχή του Φράνκο ακόμη, κάκιστη σχέση. Γι’ αυτόν τον λόγο, επομένως, αποφασίζει να περάσει έναν ολόκληρο Αύγουστο στην απομονωμένη από τον υπόλοιπο κόσμο αγροικία μίας εξηντάρας καθηγήτριας αγγλικών στην ύπαιθρο της Γηραίας Αλβιώνας, της Μίσις Γκρόουζ.

Ως εδώ καλά, τίποτε δεν προμηνύει στο συγκεκριμένο πόνημα ότι η ανάγνωσή του θα εξελιχθεί σε κάτι περισσότερο από ότι ένα ελαφρύ χιουμοριστικό ανάγνωσμα, το οποίο σατιρίζει μάλιστα τις άοκνες προσπάθειες ορισμένων Ισπανών να μάθουν καλά μία γλώσσα διαφορετική από τη δική τους.

Κι όμως, η ιδιορρυθμία της Μίσις Γκρόουζ προορίζεται να μετατρέψει το ανάγνωσμα σε μία καλοστημένη ιστορία τρόμου. Είναι η κυρία Γκρόουζ απλώς πολύ αυστηρή με τους μαθητές της, ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο; Μήπως τελικά αυτή η υπερβολικά αυστηρή πειθαρχία της κρύβει κάποια βαθύτερη ψυχολογική διαταραχή; Είναι πράγματι χωρισμένη από τον βλάκα, όπως τον αποκαλεί, και βάναυσο σύζυγό της Ρίτσαρντ; Και είναι δυνατόν, τέλος, η Λάουρα να καταλήξει αιχμάλωτη εκεί, δίχως ελπίδα διαφυγής; Μήπως η ίδια της η ζωή  βρίσκεται τελικά σε κίνδυνο;

Το όλο δράμα κορυφώνεται λίγο πριν από το τέλος καταλήγοντας σε ένα εντελώς απρόσμενο φινάλε που δεν το περιμένει ο αναγνώστης σε καμία περίπτωση. Έτσι μία φαινομενικά ανάλαφρη νουβέλα καταλήγει σε γκόθικ ατμοσφαιρικό ανάγνωσμα χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια, ότι στην πορεία χάνεται ο ευκολοδιάβαστος χαρακτήρας του έργου. Η συγγραφέας βάζει την ίδια τη Λάουρα να μας αφηγηθεί σε πρώτο πρόσωπο την απίστευτη αυτή ιστορία όταν όλα θα έχουν πια τελειώσει. Αυτό προσδίδει περαιτέρω αμεσότητα στην αφήγηση και μας κάνει να συμπάσχουμε με τη Λάουρα για της οποίας τη ζωή πριν από το καλοκαίρι των αγγλικών δεν δίνονται παρά ελάχιστες πληροφορίες.

Το δίχως άλλο αν κάποιοι αναγνώστες έχουν βαρεθεί τα τετριμμένα και επαναλαμβανόμενα αναγνώσματα και  αποζητούν μίας εντελώς διαφορετική και πρωτότυπη θεματική, αλλά και αφήγηση, σε  σχέση με άλλα αναγνώσματα, τότε οπωσδήποτε αυτό είναι το βιβλίο τους, ένα βιβλίο που δεν μοιάζει με κανένα από όσα έχουμε διαβάσει, ένα βιβλίο που ξαφνιάζει τους αναγνώστες και τους οδηγεί σε εντελώς διαφορετικά αφηγηματικά  μονοπάτια συνδυάζοντας στοιχεία από πολλά και διαφορετικά λογοτεχνικά είδη. Τρόμος και μυστήριο, χιούμορ και φλέγμα, πρωτοτυπία και ιδιορρυθμία χαρακτηρίζουν εν ολίγοις τη νουβέλα «Το καλοκαίρι των αγγλικών».