W.A. Amadeus, Piano concerto No.21 "Elvira Madigan"

Το συγκεκριμένο κοντσέρτο για πιάνο του Μότσαρτ (Κ.467) είναι από τα πιο γνωστά του κυρίως για το αργό δεύτερο μέρος του (Andante) το οποίο ακούστηκε στην σουηδικής παραγωγής ταινία του 1967 "Εlvira Madigan"και έκτοτε είναι γνωστό στο κοινό με αυτόν τον τίτλο. Το έργο το έγραψε ο Μότσαρτ το 1785 για σόλο πιάνο και ορχήστρα για τρομπέτες, φλάουτα, όμποε, κόρνα (όλα από 2), τύμπανα και έγχορδα. Η πρεμιέρα του δόθηκε στη Βιέννη τον ίδιο χρόνο. Τα άλλα δύο μέρη του είναι το πρώτο Allegro maestoso (γρήγορα μεγαλόπρεπα) και το τρίτο Allegro vivace assai (γρήγορα και ζωηρά). H παρούσα εκτέλεση είναι με την κορυφαία Martha Argerich στο πιάνο και τη συμφωνική ορχήστρα της Κολωνίας.

https://www.youtube.com/watch?v=qEoNN9urLR8

 

ΠΗΓΗ: μουσικό σχόλιο από CD της Naxos με το ομώνυμο κοντσέρτο

Κατερίνα Καριζώνη, Το λυκόφως του Αιγαίου, εκδ. Καστανιώτη, σελ. 282

Αιγαίο, τουρκοκρατία, πειρατές, 17ος αιώνας...
   Εποχές μακρινές τις οποίες έχουμε συνήθως συνυφασμένες στη μνήμη μας με το πέπλο της τουρκοκρατίας που σκέπαζε βαρύ τα πάντα στον ελλαδικό χώρο μετά την Άλωση του 1453.
Κι όμως, το βιβλίο της Κατερίνας Καριζώνη, αυτής της τόσο έμπειρης Κυρίας της ελληνικής λογοτεχνίας και της ποίησης, αποδεικνύει ότι η παραπάνω ρήση δεν αληθεύει επακριβώς.
   Αντιθέτως, το Αιγαίο τον 17ο αιώνα ήταν ένας τόπος σε αναβρασμό, ένας τόπος όπου κουρσάροι κάθε φυλής, Ρωμιοί, Φράγκοι και μουσουλμάνοι αλώνιζαν και όργωναν κατά βούληση, λεηλατώντας ανηλεώς καράβια, νησιά και παραθαλάσσιες περιοχές, συνάπτοντας συμφωνίες που δεν είχαν κανένα ενδοιασμό να καταπατήσουν και ιδρύοντας, κάποτε, ευκαιριακά βασίλεια, κοιτίδες ελευθερίας και ανεξαρτησίας ενάντια στην οθωμανική τυραννίδα.

Η Καριζώνη σταχυολογεί και μας προσφέρει στο πιάτο τις πιο ενδιαφέρουσες από αυτές τις στιγμές από τις ταραχώδεις ζωές των πειρατών, των συντρόφων, των αντιπάλων και των οικογενειών τους, συνυφαίνοντάς τις σε έναν μαγευτικό όσο και ατμοσφαιρικό ιστό μυθοπλασίας. Ο Ούγκω ντε Κρεβαλιέ, ο Ιωάννης Κάψης, ο Μιχελής Μανιάτης, οι αδελφοί Τεμερικούρ και πολλοί άλλοι διαβόητοι κουρσάροι αποτελούν τους βασικούς ήρωες του βιβλίου που μας ξεναγούν στο μυστηριακό κόσμο του Αιγαίου, τότε που Φράγκοι, Βενετοί, Οθωμανοί και Έλληνες αγωνίζονταν να επιβάλλουν την κυριαρχία τους στα νησιά του μέσα από ένα πεδίο διαρκούς σύγκρουσης των θρησκειών και των εμπορικών συμφερόντων. Από το Μάνη, μέχρι τη Μήλο, τη Μυτιλήνη, την Ικαρία και πολλά άλλα μέρη, η συγγραφέας μας προσφέρει μια πρωτότυπη περιήγηση, ένα ταξίδι στον χώρο και τον χρόνο του Αιγαίου και των δοξασιών του τον 17ο αιώνα, μέσα από το πρίσμα του μαγικού ρεαλισμού, που υπόσχεται να μας καθηλώσει.
ΤΟ ΔΥΝΑΤΟ ΤΟΥ ΣΗΜΕΙΟ: οι γλαφυρές, σχεδόν ποιητικές, περιγραφές, οι γρήγορες εναλλαγές τόπων και προσώπων, αλλά και η πρωτοτυπία του θέματος.
ΠΟΙΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ: οι λάτρεις των πειρατικών ιστοριών και όσοι αγνοούν την ιστορία του ελλαδικού χώρου, και ιδίως των νησιών, κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας.

Αναστασιούπολη Θράκης

Πρόκειται για έναν από τους πιο όμορφους και μυστηριακούς πρωτοβυζαντινούς χώρους όχι μόνο της Θράκης, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας. Η Αναστασιούπολη, στον νομό Ροδόπης, ιδρύθηκε και πήρε το όνομά της από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Αναστάσιο (491-518μ.Χ.). Χτίστηκε κατά μήκος της τότε Εγνατίας οδού στο σημείο όπου υπήρχε ο σταθμός Stabulo Diomedis, δηλαδή ο Σταύλος του Διομήδη, ο οποίος ήταν γιος του θεού Άρη και βασιλιάς της Θράκης. 
Μετά την καταστροφή της πόλης από τον Βούλγαρο τσάρο Καλογιάννη(1170-1207), τον οποίο οι Βυζαντινοί αποκαλούσαν Σκυλογιάννη για ευνόητους λόγους, ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Γ΄Παλαιολόγος(1328-41) ανοικοδόμησε την κατεστραμμένη πόλη που μετονομάστηκε σε Περιθεώριον. Κάποιοι μελετητές πάντως δεν δέχονται την ταύτιση Αναστασιούπολης-Περιθεώριου.

Η πόλη στα βυζαντινά χρόνια ήταν λιμάνι στον μυχό του Πόρτο Λάγους. Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός(527-565) είχε χτίσει τα τείχη της, που σώζονται μισοκατεστραμμένα σήμερα, καθώς και ένα υδραγωγείο. Τείχη έχτισε και ο Ανδρόνικος Β΄Παλαιολόγος (1282-1328), γι' αυτό σε πολλούς πύργους διακρίνουμε το μονόγραμμα των Παλαιολόγων και τα αρχικά από το Ιησούς Χριστός Νικά. Τα τείχη σήμερα καλύπτονται στα περισσότερα σημεία τους από πυκνή βλάστηση, κάτι που κάνει τον χώρο πολύ ιδιαίτερο και μοναδικό στο είδος του κατά την περιήγηση.
ΠΗΓΗ: Νικόλαος Γ. Νικολούδης, Μεσαιωνική Μακεδονία, Θράκη και Μικρά Ασία, προσεγγίσεις και αντιπαραθέσεις βυζαντινών, Σλάβων και Τούρκων, εκδ. Αντ. Σταμούλη

Roland de Lassus, γαλλική καντσόνα, Bonjour mon coer

Πρόκειται για μία απο τις πιο όμορφες καντσόνες για τέσσερις φωνές του Φλαμανδού συνθέτη Roland de Lassus, βασισμένη σε ένα εννιάστιχο ποίημα του Πιερ ντε Ρονσάρ. Ο συνθέτης αυτός της Αναγέννησης (1532-1594) θεωρείται από τους πιο ώριμους εκπροσώπους της γαλλοφλαμαδικής σχολής, ο οποίος υπήρξε πολυγραφότατος. Συνέθεσε πάνω από 500 μοτέτα,175 περίπου μαδριγάλια, γαλλικές καντσόνες και γερμανικά λίντερ, καθώς και 60 περίπου λειτουργίες. Εδώ ακούμε την περίφημη καντσόνα από φωνητικό σύνολο της Κολωνίας.

https://www.youtube.com/watch?v=RYXbVrNIYOk