Σάββατο 11 Μαΐου 2024

Χέρμαν Λέμαν, Εννέα χρόνια με τους Ινδιάνους, εκδ. Πηγή

 



Η ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, των Ινδιάνων και της Άγριας Δύσης γενικότερα  είναι θέματα απόμακρα και ξένα, κατά κανόνα, για τον Έλληνα αναγνώστη. Για όσους όμως θέλουν να γνωρίζουν την Ιστορία και άλλων λαών πλην των Ελλήνων-όπως είναι και το σωστό –και για όσους έχουν βαρεθεί να διαβάζουν για την καταστροφή της Σμύρνης και την Ελληνική Επανάσταση, το παρόν πόνημα είναι κάτι παραπάνω από ιδανικό και συναρπαστικό.

 

Το «Εννέα χρόνια με τους Ινδιάνους 1870-1879» είναι μία άμεση, πρωτογενής ιστορική μαρτυρία από έναν άνθρωπο που έζησε εννέα ολόκληρα χρόνια με τους Ινδιάνους, γνώρισε τις συνήθειές τους, τα  έθιμά τους και έγινε τελικά αποδεκτός από εκείνους ως ένας από αυτούς. Ο άνθρωπος αυτός δεν είναι άλλος από τον συγγραφέα του βιβλίου, τον Χέρμαν Λέμαν (1859-1932). Ο Χέρμαν καταγόταν από τα Τέξας και ήταν το τρίτο παιδί πολυμελούς οικογένειας Γερμανών μεταναστών. Στις 16 Μαΐου 1870, όταν ήταν μόλις έντεκα ετών, αιχμαλωτίστηκε από τους Ινδιάνους Απάτσι.  Μετά από κάποια χρόνια που πέρασε με τη φυλή των Απάτσι, ο Χέρμαν «μετοίκησε» στη φυλή των Κομάντσι.

 

«Οι Κομάντσι φαινόταν να με είχαν δεχτεί από την πρώτη στιγμή, γιατί μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα ο αρχηγός, στην επιλογή μιας ομάδας πολεμιστών για επιδρομή στους οικισμούς των λευκών, έδωσε εντολή να πάω μαζί τους. Με ρώτησε αν ήξερα την περιοχή που πηγαίναμε και του είπα ότι πήγαινα συχνά εκεί με τους Απάτσι. Στην πραγματικότητα, ήταν η περιοχή που είχα αιχμαλωτιστεί»

 

Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε σαράντα πέντε σύντομα θεματικά κεφάλαια. Σε αυτά ο συγγραφέας μας αφηγείται τη ζωή του από τη στιγμή της αρπαγής και της αιχμαλωσίας του από τους Απάτσι, μέχρι και την απελευθέρωσή του τελικά και την επανένταξή του στην κοινωνία των Δυτικών, μετά το 1879.

 

Ο αναγνώστης θα μάθει πολλά για τον τρόπο ζωής των Ινδιάνων, τον τρόπο με τον οποίο πολεμούσαν, τις συνήθειες και τα έθιμά τους, αλλά και για το πώς έβλεπαν οι μεν τους δε, οι Λευκοί, δηλαδή τους Ινδιάνους και αντίστροφα, στις ΗΠΑ στα τέλη του 19ου αιώνα.

 

Ουσιαστικά πρόκειται για μία μαρτυρία-ντοκουμέντο από τις λίγες πρωτογενείς που έχουν διασωθεί για τη ζωή στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες και για τις πολυάριθμες συρράξεις των Ινδιάνων με τους Λευκούς αποίκους που φιλοδοξούσαν να πάρουν τη γη τους. Τους αναγνώστες θα παραξενέψει η τόσο έντονη αντιπαλότητα που είχαν οι Ινδιάνοι για τους Λευκούς, θα ξινίσει η τόσο υποδεέστερη θέση των γυναικών Ινδιάνων στη φυλή και θα αηδιάσει η συνήθειά τους να τρώνε ωμό κρέας και εντόσθια. Θα θαυμάσει, όμως, παράλληλα και κάποιες άλλες πτυχές του πολιτισμού τους, όπως την αγάπη τους για τη φύση και την ενότητά τους απέναντι στον κοινό εχθρό.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Σαντιάγο Ρονκαλιόλο, Η χρονιά που γεννήθηκε ο δαίμονας, εκδ. Καστανιώτης

  Σε γενικές γραμμές, οι Λατινοαμερικάνοι συγγραφείς αποτελούν λατρεμένο είδος για εμάς τους Έλληνες εραστές της Λογοτεχνίας. Ομολογώ, όμω...