Ζαχαρίας Μαυροειδής, Θεριστές, εκδ. Μεταίχμιο

 

Σαράντα δύο διηγήματα για το καλοκαίρι γράφει ο άνθρωπος του θεάτρου, του κινηματογράφου και αρχιτέκτονας, ο συγγραφέας Ζαχαρίας Μαυροειδής. Ο Μαυροειδής έχει συμμετάσχει ως τώρα σε πολλά συλλογικά έργα, ενώ το 2014 εξέδωσε και ένα μυθιστόρημα με τίτλο «Εφτά ψυχές στο στόμα».

            Η υπόθεση των διηγημάτων που έχει γράψει για το καλοκαίρι διαδραματίζεται κάθε φορά σε διαφορετική πόλη της Ελλάδος, με έμφαση στα νησιά.

Ένας οίκος ευγηρίας στην Κεφαλονιά, δροσερά καλοκαίρια στο Ζαγόρι μαζί με ένα πολύ ιδιαίτερο έθιμο στη Σίκινο. Μια γυναίκα κάνει διακοπές στη Νίσυρο, ενώ ένας έφηβος περιηγείται την ύπαιθρο της Λακωνίας και μία κοπέλα βουτά στις παγωμένες βάθρες της Σαμοθράκης. Κάποιος προσπαθεί να τελειώσει ένα διδακτορικό στην Αθήνα των μεταναστών, ενώ μια Ισπανή επισκέπτεται την απομονωμένη Γαύδο για διακοπές. Ο κύριος Τάκης είναι τακτικός πελάτης των κουρείων της Ρόδου, ο κύριος Σπύρος πεθαίνει στο Μεσολόγγι, ενώ μία βυζαντινολόγος επισκέπτεται τα Μετέωρα. Ένας γάμος στην Τήνο που τον σαμποτάρει ο δυνατός αέρας. Ένα ομοφυλοφιλικό καλοκαιρινό ειδύλλιο στους Λειψούς και μια ιστορία- με τι άλλο;-με φαντάρους στον Έβρο. Ένας αρχαιολόγος ζει μια περιπέτεια κυνηγώντας το όνειρό του στα Χανιά, ενώ ένας σαραντάρης παραθερίζει στη Χαλκιδική σκρολάροντας. Δυο αδέλφια επισκέπτονται τη μητέρα τους στα Άγραφα, ενώ μια εκταφή οστών λαμβάνει χώρα στην ορεινή Αρκαδία και ένας εγγονός μπερδεύει την Ηλεία με το Μπαγκλαντές. Ένα από τα διηγήματα μας αφηγείται τις ομοφυλοφιλικές αμαρτίες ενός δεκατετράχρονου στο Κεδρόδασος της Νάξου, ενώ ένα άλλο μας περιγράφει ένα ολοήμερο τσιμπούσι στη Μήλο.

Σε άλλο διήγημα μαθαίνουμε για την ταλαιπωρία της Αλίκης που δούλεψε μαγείρισσα στη Μύκονο, ενώ ένα άλλο-από τα πιο χιουμοριστικά του βιβλίου και από τα πιο αξιοπρόσεκτα μας αφηγείται για ένα αποτυχημένο ερωτικό διήμερο στο Ναύπλιο και τη Επίδαυρο. Η Μυρσίνη και ο Δαμιανός αναβιώνουν έναν σχολικό έρωτα στη Θεσσαλονίκη του 2004 και ένας άλλος αναβιώνει επίσης στην Ικαρία. Η Μελίνα, ο Άγγελος και η κόρη τους δείχνουν μία διαχρονική αγάπη  για την ιστιοπλοΐα στη Σκιάθο και την Ελαφόνησο, ενώ μια φιλία δύο ζευγαριών, από τη Δανία και την Ελλάδα στον Πόρο κρατάει χρόνια ολόκληρα. Ακολουθεί η ιστορία της Ειρήνης από τη Θηρασία που αγωνίζεται κατά της φτώχειας της. Εν συνεχεία παρακολουθούμε μία μητέρα με το παιδί της σε ένα παλιό καφενείο στη Λέσβο. Και άλλα πολλά φυσικά.

Έμφαση δίνεται στα θερινά θέματα και στις εικόνες τω διακοπών, δίχως, όμως, αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει σύγχρονη θεματολογία και επικέντρωση σε επίκαιρα κοινωνικά θέματα. Απλές καθημερινές ιστορίες, που κρύβουν, όμως, συνήθως, κάτι βαθύτερο πίσω από τις λέξεις για να μας πουν. Γλυκόπικρος και ενίοτε σαρκαστικός ο τόνος γραφής και γλώσσα με πολλά επίθετα, περιγραφές που δημιουργούν εικόνες στο μυαλό μας. Πρωταγωνιστής στα διηγήματα αυτά δεν είναι τόσο οι άνθρωποι όσο ο χώρος. Όλα τα παραπάνω καθιστούν το βιβλίο αυτό το καλύτερο ανάγνωσμα για τις θερινές μας διακοπές!

            «Έφυγε αποφασισμένη να μη  επιστρέψει ξανά στον αγαπημένο της τόπο. «Όλα αλλάζουν» σκέφτηκε καθώς επιβιβαζόταν στο ταχύπλοο που συνέδεε πλέον το νησί απευθείας με Πειραιά.  «Και ο τόπος και οι άνθρωποι. Τι νόημα έχει να αντιστέκεσαι στην αλλαγή;» Η νοσταλγία δεν είχε θέση στο ρεπερτόριό της. Οργή την κατέκλυζε στην υποψία και μόνο ότι κατά βάθος θρηνούσε  τη δική της χαμένη νιότη».