Hal Ebbott, Μεταξύ φίλων, εκδ. Μεταίχμιο

 

 

            Τι συμβαίνει άραγε μεταξύ φίλων; Μεταξύ ανθρώπων που δεν είναι μεν συγγενείς μεταξύ τους, υπάρχει όμως μεγάλη οικειότητα σε αυτούς, γνωρίζονται πάρα πολλά χρόνια και έχουν φάει μαζί «ψωμί και αλάτι» όπως λέμε; Υπάρχει μεταξύ τους άραγε μία εντελώς άνευ όρων αληθινή αγάπη ή μήπως, τελικά, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι; Μήπως, εν τέλει, κρυμμένα μυστικά και αντιπαλότητες, μικροζήλιες και ατυχή περιστατικά κάνουν τις σχέσεις αυτές να μοιάζουν με κρυμμένες ωρολογιακές βόμβες; Ποια επίδραση μπορεί να έχει το μικρόβιο της ζήλειας όταν καταφέρει να εισχωρήσει σε τέτοιες σχέσεις;

            Τέτοιου είδους ερωτήματα θέτει το πρώτο μυθιστόρημα του πρωτοεμφανιζόμενου Αμερικανού συγγραφέα Hal Ebbott. Το βιβλίο του οπωσδήποτε θα μας κάνει να στοχαστούμε -και να αναστοχαστούμε  - πολλαπλώς πάνω στη φύση των κοινωνικών σχέσεων στις σύγχρονες κοινωνίες. Κι αν το θέμα του δεν το θεωρήσουμε τόσο πρωτότυπο, εντούτοις, η γραφή του Εbbott είναι αρκετά ιδιαίτερη, σε σημείο που να κάνει το «Μεταξύ φίλων» να ανακηρυχθεί βιβλίο της χρονιάς στις ΗΠΑ από τους New Yorker και Economist.

            Δύο ζυεγάρια μεσήλικων με κόρες στην εφηβεία που έχουν πίσω τους μία παγιωμένη γερά φιλία με αναμνήσεις τουλάχιστον τριάντα χρόνων, συναντιούνται ένα σαββατοκύριακο του φθινοπώρου σε μια εξοχική κατοικία λίγο πιο έξω από τη Νέα Υόρκη προκειμένου να γιορτάσουν τα πεντηκοστά δεύτερα γενέθλια του ενός. Όμως, μία εντελώς απροσδόκητη έκρηξη ζήλειας θα φέρει στην επιφάνεια μία καλά συσσωρευμένη πίκρα πολλών χρόνων και θα καταφέρει να ταρακουνήσει γερά τα θεμέλια στις σχέσεις μεταξύ των δύο οικογενειών, και, κατ’ επέκταση, και των δύο φίλων.

Δυο άνδρες που νόμιζαν ότι είχαν την τέλεια και την καλύτερη φιλία που υπήρχε. Δυο γυναίκες που ήταν σαν αδελφές. Και δυο κορίτσια που μεγάλωσαν μαζί για να διαπιστώσουν ότι τελικά δεν βρίσκονται και τόσο κοντά όσο νόμιζαν…

Η φιλία στο επίκεντρο και οι μικροπαρεξηγήσεις. Τα κρυμμένα μυστικά που κάνουν απρόσμενα την εμφάνισή τους. Τα καταπιεσμένα συναισθήματα και αυτά που ο ένας σύζυγος δεν είπε ποτέ στον άλλον. Ένα απλό ατύχημα που θα φέρει την καταστροφή.

Όλα τα παραπάνω συνθέτουν το ψυχογράφημα του Ebbott, ένα μυθιστόρημα για γερά νεύρα, το οποίο αφήνει, όμως, σε πολλά σημεία, κάποια σκοτεινά σημεία και ενδέχεται να αφήσει άλυτες κάποιες απορίες του αναγνώστη. Ο Ebbott αφήνει, επομένως, στον αναγνώστη το περιθώριο να ερμηνεύσει τα γεγονότα όπως αυτός θέλει.

 Μία καταιγίδα που προετοιμαζόταν για καιρό, όπως φαίνεται, είναι το κεντρικό θέμα του βιβλίου «Μεταξύ φίλων» καθώς και μία έξοχη και πολύ ιδιαίτερη ανατομία των ανθρώπινων σχέσεων του σήμερα.

«Άλλο ένα γνώρισμα της φιλίας, το να μπορείς να σκέφτεσαι κάτι τέτοιο-κάτι βίαιο και χυδαίο-κι έπειτα να το ξεχνάς μεμιάς. Συγχωρούσε τις αμυδρά κεκαλυμμένες επιθυμίες του φίλου του. Ήταν τόσο χαρούμενος που τον έβλεπε, που τον φιλοξενούσε. Η ζωή έμοιαζε συχνά με έναν καταιγισμό από χρόνια, που έπεφταν μεμιάς καταπάνω του κι έπειτα στροβιλίζονταν για μια στιγμή προτού καταλήξουν στο σιφόνι. Όμως ο Έιμος δεν είχε καμφθεί. Αν η ζωή του Έμερσον ήταν μία μικρή πόλη, εκείνος ήταν η εκκλησία την οποία μια ηλικιωμένη θα έδειχνε αργότερα δηλώνοντας με καμάρι ότι είχε αντέξει στον πόλεμο».