Πόσο καλά γνωρίζουμε την μυθολογία μας; Υπάρχει, άραγε, ανάγκη σήμερα για να μας την αναδιηγηθεί κάποιος; Εξακολουθούν αυτές οι αφηγήσεις να είναι το ίδιο γοητευτικές για μας τους αναγνώστες όσο τις βρίσκαμε τον καιρό που πηγαίναμε στο σχολείο και τις ακούγαμε από τους δασκάλους μας;
Η απάντηση σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα είναι ναι. Και ακόμα κι αν αληθεύει το γεγονός ότι την ελληνική μυθολογία -και τις συχνά, άπειρες και διαφορετικές εκδοχές των ίδιων «γεγονότων»- τις έχουν αναδιηγηθεί πολλοί συγγραφείς ανά τους αιώνες, τόσο στην ύστερη αρχαιότητα, όσο στον μεσαίωνα και στους νεώτερους χρόνους, η αλήθεια είναι ότι η ανάγνωση αυτών των γοητευτικότατων ελληνικών μύθων που περιέχουν συνήθως έναν πυρήνα αλήθειας, παραμένει πάντοτε επίκαιρη και εξαιρετικά ευχάριστη, ιδίως αν η αφήγησή τους συνοδεύεται, όπως στην παρούσα περίπτωση, από άφθονο χιούμορ.
Τον συγγραφέα και δημοσιογράφο Δημήτρη Καμπουράκη τον έχουμε γνωρίσει και αγαπήσει πολλάκις μέσα από τα εκλαϊκευμένα ιστορικά, λογοτεχνικά, αλλά και μυθολογικά του πονήματα. Τη δε χαρισματική πένα του, τη διανθισμένη με καλλιέπεια, αλλά και άφθονο χιούμορ και σατυρική ειρωνεία, τη γνωρίζουμε επίσης εξαιρετικά καλά. Το τελευταίο του πόνημα, επομένως, η συνέχεια του πρώτου βιβλίου της μυθολογίας που είχε συγγράψει στο ίδιο στυλ το 2024 (Μια σταγόνα μυθολογία, Τότε που οι Θεοί έμοιαζαν πολύ με τους ανθρώπους, εκδόσεις πατάκη, 2024), δεν θα μπορούσε να μην χαρακτηρίζεται και αυτό από την ίδια αμεσότητα της διήγησης, το απύθμενο χιούμορ και τον περιποιημένο λόγο. Το βιβλίο «Η γυναίκα του Δία και άλλες ιστορίες θεϊκής παράνοιας, Μια σταγόνα μυθολογία 2» αποτελεί τη συνέχεια, το συμπλήρωμα, θα μπορούσαμε να πούμε, των ιστοριών που σχετίζονται με τους Θεούς της Ελληνικής Μυθολογίας, που μας αφηγήθηκε στον πρώτο τόμο της «σειράς» αυτής. Και η αλήθεια είναι ότι μπορεί να υπάρξει και συνέχεια, καθότι οι ιστορίες της μυθολογίας μας είναι αστείρευτες και πάμπολλες και δεν χωράνε όλες σε δύο μικρούς τόμους.
Στο βιβλίο αυτό ο συγγραφέας ξεκινά την αναδιήγηση των ελληνικών μύθων από τη γυναίκα του Δία, τη διάσημη και ζηλόφθονη Ήρα, όπως μας λέει και ο τίτλος του πονήματος. Ο συγγραφέας μας εξηγεί με ακρίβεια ποια ακριβώς ήταν η Ήρα, τη γνωριμία της με τον Δία και την κατάκτησή της από αυτόν, καθώς και τον περίφημο γάμο τους με το επεισόδιο του «μήλου της έριδος» που έγινε τελικά και η αφορμή για να ξεσπάσει ο Τρωικός Πόλεμος.
Εν συνεχεία, ο Καμπουράκης μας εξιστορεί όλα τα γεγονότα που σχετίζονται με την πιο «ελληνική» από τις θεές του ελληνικού Πανθέου: την Αθηνά. Γιατί αυτή ονομάστηκε Παλλάδα και γιατί έμεινε για πάντα παρθένα, όπως άλλωστε και η «σκοτεινή» θεά εξ Ανατολών, η Άρτεμις;
Τέλος, αφού ο Καμπουράκης μας αφηγηθεί τις ιστορίες που σχετίζονται με τις παρθένες αυτές θεές και με την απατημένη Ήρα, πιάνει τον θεό της θάλασσας, τον πανίσχυρο Ποσειδώνα, που ήταν και αυτός τόσο ερωτιάρης και μπερμπάντης όσο και ο αδελφός του ο Δίας. Από τις ερωτικές ατασθαλίες του Ποσειδώνα γεννήθηκαν πολλά παιδιά-εγκληματίες –βλέπε τους κακούργους που καθάρισε ο Θησέας- αλλά και διάσημα τέρατα της ελληνικής μυθολογίας.
Εν κατακλείδι, ο Καμπουράκας επιλέγει να μας αφηγηθεί τα όλα όσα σχετίζονται με έναν πιο ελάσσονα σήμερα θεό, αλλά αρκετά διάσημο στην εποχή του, στη μακρινή αρχαιότητα: τον θεό Ασκληπιό, τον γιο του Απόλλωνα.
Οι αναδιηγήσεις αυτού του τόμου, χιουμοριστικές, ενδιαφέρουσες και πάντοτε επίκαιρες, περιμένουν τη συνέχειά τους σε έναν τρίτο τόμο ελληνικής μυθολογίας…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.