Έβαλντ Φλίσαρ, Κοίτα από το παράθυρο, εκδ. Βακχικόν

 

Ένα νεαρό αγόρι από τη Σλοβενία αναζητά την αληθινή φιλία,

 Ένα νεαρό αγόρι από τη Σλοβενία αναζητά την αληθινή φιλία

 

          Ένα νεαρό αγόρι από τη Σλοβενία, ένα αγόρι που παραμένει ανώνυμο για τους αναγνώστες του από την αρχή μέχρι το τέλος του βιβλίου , είναι ο πρωταγωνιστής στο μυθιστόρημα του αναγνωρισμένου Σλοβένου  συγγραφέα, δοκιμιογράφου και μεταφραστή Έβαλντ Φλίσαρ με τίτλο «Κοίτα από το παράθυρο». Το μυθιστόρημα αυτό απευθύνεται τόσο σε ενήλικους, όσο και σε έφηβους αναγνώστες ή μεγάλα παιδιά και προσφέρει αφορμή για έντονο προβληματισμό σε πολλά κοινωνικά επίπεδα με τα θέματα που τόσο επιτυχημένα θίγει μέσα από τη συναρπαστική μυθιστορία του.

          Η υπόθεση του μυθιστορήματος διαδραματίζεται στη σύγχρονη εποχή. Το ανώνυμο αγόρι ζει σε ένα ήσυχο χωριό της Σλοβενίας μαζί με τους γονείς του και τον καλύτερό του φίλο τον Γουρουνούλη, ένα μικρό γουρουνάκι που του χάρισε ο παππούς του και ο οποίος είναι ο καλύτερός του φίλος, μιας και το αγόρι πάσχει από κάποια απροσδιόριστη νοητική αναπηρία, αποτέλεσμα ενός ατυχήματος.

          Την ημέρα, όμως, που το αγόρι κλείνει τα δεκαπέντε του χρόνια οι γονείς του αποφασίζουν να σφάξουν τον καλύτερο φίλο του. Τότε το νεαρό αγόρι, απογοητευμένο από τη σκληρότητα των γονιών του και την αδυναμία κατανόησης από αυτούς των δικών του συναισθημάτων, παίρνει τους δρόμους και αποφασίζει να φύγει για πάντα από το σπίτι του. Στον δρόμο του θα συναντήσει τον Αχμέτ, έναν ενήλικο νεαρό πρόσφυγα από τη Συρία, ο οποίος θα του σώσει μάλιστα τη ζωή. Ο Αχμέτ έχει χάσει σχεδόν όλους τους συγγενείς του στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας και είναι αποφασισμένος να κερδίσει μία καλύτερη ζωή στην Ευρώπη. Οι δυο τους αποφασίζουν να ταξιδέψουν παρέα ως το Λονδίνο, όπου βρίσκεται ο αδελφός του Αχμέτ, ο Ιμράν. Το ταξίδι αυτό, μακρύ και επικίνδυνο, θα αποδειχθεί μία αληθινή αποκάλυψη  για το μικρό αγόρι…

          Αυτό που εντυπωσιάζει, πρωτίστως, στο βιβλίο, πέρα από την πρωτοτυπία της υπόθεσής του και τις μεγάλες ανατροπές που ο συγγραφέας επιφυλάσσει για τους αναγνώστες του στο τέλος του βιβλίου, είναι η ιδιότυπη αφήγηση και ο τρόπος γραφής, αφού όλο το μυθιστόρημα είναι γραμμένο στο δύσκολο δεύτερο ενικό πρόσωπο και ο συγγραφέας απευθύνεται διαρκώς ο ίδιος στον ήρώα του…

          Επιπροσθέτως, είναι πραγματικά μοναδικός ο έξυπνος τρόπος με τον οποίο ενσωματώνει ο συγγραφέας μια πληθώρα κοινωνικών θεμάτων στον κορμό της αφήγησης, που προκαλούν έντονο προβληματισμό. Πρωτίστως, το ζήτημα της κρεατοφαγίας από τον άνθρωπο και του εντελώς απάνθρωπου τρόπο με τον οποίο εκτρέφονται τα ζώα στις φάρμες σήμερα, ιδίως τα γουρούνια. Είναι άραγε ηθική η κατανάλωση κρέατος μετά από τον ανελέητο βασανισμό των περισσότερων ζώων που λαμβάνει χώρα στις φάρμες εκτροφής; Μπορεί να υπάρξει αληθινή φιλία μεταξύ ενός ανθρώπου και ενός ζώου; Είναι τα ζώα κατώτερα από εμάς; Έχουν ψυχή; Γιατί η ζωή ενός σκύλου να αξίζει περισσότερο από εκείνη ενός γουρουνιού ή ενός ανθρώπου από ενός σκύλου;

Ακολούθως, θίγεται το θέμα των ανθρωπίνων σχέσεων. Πώς αντιδρούν οι άνθρωποι απέναντι στη διαφορετικότητα του άλλου; Υπάρχει τελικά αληθινή φιλία μεταξύ δύο πολύ διαφορετικών ανθρώπων αντίθετου θρησκεύματος; Παραμερίζονται οι θρησκευτικές διαφορές των ανθρώπων; Ύστερα, τι γίνεται με την ψυχολογική κακοποίηση των παιδιών από τους γονείς τους; Και με το ζήτημα της συγχώρεσης; Είναι, άραγε, πάντα αυτή δυνατή; Υπάρχουν φορές που δικαιολογείται η βία ως πράξη εκδίκησης ή μήπως όχι; Τέλος, ο συγγραφέας θίγει τα θέματα της προσφυγιάς, του πολέμου, αλλά και της αθεΐας.

Εν κατακλείδι, πρόκειται για ένα πολύ ιδιαίτερο βιβλίο, το οποίο θα μας προβληματίσει και θα το θυμόμαστε για αρκετό καιρό μετά το πέρας της ανάγνωσής του.