Con Iggulden, Νέρων, εκδ. Ψυχογιός

 

Ένα μυθιστόρημα καταιγιστικής πλοκής που μας μεταφέρει κατευθείαν στην αρχαία Ρώμη

 

            Ιστορικές πληροφορίες μέσω σοβαρής έρευνας σε πηγές, καταιγιστική δράση και πλοκή, αγωνία για τον αναγνώστη, ρεαλιστική και ουκ ολίγη πρόζα που προσδίδει ζωντάνια, μεγάλη περιγραφική ικανότητα, όλα τα παραπάνω τα προσφέρει σε αφθονία το μυθιστόρημα με τίτλο «Νέρων» του πλέον επιτυχημένου και δημοφιλή συγγραφέα του Ηνωμένου Βασιλείου Κον Ίγκαλντεν.

Το «Νέρων» είναι το πρώτο βιβλίο της τριλογίας του συγγραφέα αφιερωμένο στον γνωστό Ρωμαίο αυτοκράτορα Νέρωνα και ακολουθούν τα βιβλία «Τύραννος» και «Κόλαση». Το βιβλίο αυτό, το πρώτο της τριλογίας μας εξιστορεί με κάθε λεπτομέρεια τα ταραγμένα παιδικά χρόνια που έζησε ο Νέων Κλαύδιος Καίσαρ Αύγουστος Γερμανικός ή Λεύκιος Δομίτιος Αηνόβαρβος. Ο Νέρων ήταν ο τελευταίος απόγονος της Ιουλιοκλαυδιανής δυναστείας, μιας δυναστείας που ιδρύθηκε από τον αυτοκράτορα Αύγουστο.

Ο Κον Ίγκαλντεν μας μεταφέρει νοερά σε μία εξαιρετικά βίαιη εποχή- οπότε, απ’ ότι φαίνεται, από καθαρή τύχη επιβίωνε κάποιος-. Κεντρικό πρόσωπο της αφήγησης εδώ δεν είναι τόσο ο μικρός αυτοκράτορα Νέρων, ο οποίος είναι ακόμη ηλικιακά πολύ μικρός, όσο η μητέρα του, η δυναμική Ιουλία Αγριππίνα, αδελφή του αυτοκράτορα Καλιγούλα και ανιψιά του αυτοκράτορα Κλαύδιου.

Η Αγριππίνα ήταν μία πανέμορφη, αλλά και μία εξαιρετικά δυναμική και ραδιούργα γυναίκα, η οποία δεν δίστασε ακόμη και να σκοτώσει τον σύζυγό της, όταν το έκρινε απαραίτητο, με πρωταρχικό μέλημα την εξασφάλιση της περιουσίας και της θέσης του ανήλικου γιου της.

Ο αναγνώστης θα μείνει κυριολεκτικά έκθαμβος με τη σκληρότητα της εποχής, αλλά και τις φοβερές ραδιουργίες που λάμβαναν χώρα στο αυτοκρατορικό παλάτι. Η Ιουλία Αγριππίνα είναι αποφασισμένη για όλα: γυναίκα με ισχυρότατη θέληση, επίμονη, αλλά και υπομονετική όταν χρειάζεται, παρουσιάζεται, πάνω απ’ όλα ως υπολογίστρια και συμφεροντολόγα. Θα πραγματοποιήσει τρεις γάμους: τον πρώτο της με τον Γνάιο Αηνόβαρβο, διάσημο αρματοδρόμο της εποχής, τον δεύτερο με κάποιον Ιταλό, μέλος της πραιτοριανής φρουράς και τον τρίτο με τον ίδιο τον αυτοκράτορα Κλαύδιο, ο οποίος ήταν και θείος της.

Στο βιβλίο γίνεται ολόκληρη η επισκόπηση και η εξιστόρηση της ζωής της αλλά και της εποχής της: της βασιλείας του Τιβέριου αρχικά και του Καλιγούλα μετά, αλλά και της βασιλείας του Κλαύδιου και της εισβολής του στη Βρετανία.

Ο ωμός ρεαλισμός που χρησιμοποιεί ο Κον Ίγκαλντεν στην περιγραφή των σκηνών του θα μας σοκάρει. Παράλληλα, όμως, η δεινή περιγραφική του ικανότητα θα μας βυθίσει για τα καλά στον κόσμο της αρχαίας Ρώμης, στο πως ακριβώς δηλαδή ήταν το αυτοκρατορικό παλάτι, ένα τυπικό ρωμαϊκό σπίτι Ρωμαίου ανώτερης τάξης, οι φυλακές της εποχής, πως ακριβώς έκαναν μπάνιο τότε, ποια ήταν τα ήθη και τα έθιμα των αρχαίων Ρωμαίων και γιατί, πάνω απ’ όλα, ήταν σημαντικό για έναν άντρα να ξέρει να πολεμά. Η πατριαρχία ήταν έντονα ριζωμένη στη ρωμαϊκή κοινωνία και πανταχού παρούσα.

Συν τοις άλλοις, ο συγγραφέας καταφέρνει να μας εξάψει την περιέργεια σχετικά με τη συνέχεια της ιστορίας-πως ακριβώς, δηλαδή, έφτασε να αναρριχηθεί στον θρόνο ο Νέρωνας, εφόσον ο αυτοκράτορας Κλαύδιος είχε δικό του φυσικό απόγονο. Όλα τα παραπάνω, σημειωτέον, δίχως ίχνος διδακτισμού και με μικρές μυθιστορηματικές πινελιές που συμπληρώνουν επάξια τα κενά της ιστορικής αφήγησης. Ένα βιβλίο που θα θυμόμαστε, αναντίρρητα, για καιρό μετά το πέρας της ανάγνωσης.