Lesley Downer, Σύντομη ιστορία της Ιαπωνίας, εκδ. Μεταίχμιο

 

Η συνοπτική ιστορία της Χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου

 

            Για την ιστορία της Κίνας, είναι η αλήθεια, έχουμε ακούσει και γνωρίζουμε, σαφέστατα, περισσότερα πράγματα, σε σχέση με άλλες χώρα της Άπω Ανατολής. Σχετικά, όμως, με τη «Νιχόν», τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, η αλήθεια είναι ότι όλα όσα γνωρίζουμε για αυτήν περιορίζονται συνήθως στην τελετή του τσαγιού, στις πολεμικές τέχνες, τους σαμουράι και τις γκέισες. Κι, όμως, η χώρα αυτή έχει να παρουσιάσει μία πλούσια και ενδιαφέρουσα ιστορία, αυτό αποδεικνύει τουλάχιστον η  Λέσλι Ντάουνερ στο μικρό, εύληπτο, μα τεκμηριωμένο ιστορικά, βιβλίο της για την ιστορία της Ιαπωνίας με τίτλο «Σύντομη ιστορία της Ιαπωνίας».

            Ο αναγνώστης, κατ’ αρχάς, θα εντυπωσιαστεί όταν πληροφορηθεί, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου,  ότι τα πρώτα κεραμικά αγγεία της ιστορίας δεν πρωτοκατασκευάστηκαν στη  Μεσοποταμία γύρω στο 7.000 π.Χ., αλλά στην Ιαπωνία ακόμη παλαιότερα, γύρω στο 14.000 π.Χ.! Πρόκειται για τον πολιτισμό των Τζόμον και τους πρώτους γηγενείς κατοίκους της νησιωτικής αυτής χώρας, η οποία δέχτηκε τους πρώτους εποίκους από την ξηρά μόλις το 11.000 π.Χ.-προηγουμένως τα νησιά στα οποία βρέθηκαν τα αγγεία ήταν ενωμένα με την ηπειρωτική χώρα.

Ακολούθως η χώρα δέχτηκε πληθώρα εποίκων από την Κορέα-σε σημείο που το DNA των δύο λαών να είναι και σήμερα παρόμοιο, αλλά και πάμπολλες κινεζικές και βουδιστικές επιδράσεις από τον πολύ προηγμένο κινεζικό πολιτισμό της αρχαιότητας.

Την περίοδο του Μεσαίωνα η επιρροή του βουδιστικού κλήρου συνεχίζει να αυξάνεται, σύμφωνα με τη συγγραφέα, ενώ ο σιντοϊσμός, η αρχέγονη ανιμιστική παραδοσιακή ιαπωνική θρησκεία συνεχίζει να υπάρχει παράλληλα με τον βουδισμό. Οι γνωστοί μας σαμουράι ως τάξη δημιουργούνται γύρω στο 1000 μ.Χ., ενώ η θεωρούμενη ως η πρώτη γκέισα της Ιστορίας, η Κικούγια, χρονολογεί την ύπαρξή της γύρω στο 1750.

Η Ιαπωνία απέκρουσε επιτυχώς μία κινεζική εισβολή τον 13^ο αιώνα μ.Χ. και οι Πορτογάλοι τον16^ο αιώνα ήταν εκείνοι που έβαλαν τέλος στην απομόνωση της χώρας. Έτσι ξεκίνησε μία πολύ μακρά διαδικασία εκδυτικισμού, η οποία έβαλε, επιπροσθέτως τέλος και στην κυριαρχία των σαμουράι. Αυτή η διαδικασία κορυφώθηκε κατά την περίοδο των Μεϊτζί, δηλαδή κατά τα τέλη του 19^ου αιώνα.

Στον εικοστό αιώνα η Ιαπωνία προσπάθησε να βρει κι αυτή μία δεσπόζουσα θέση ανάμεσα στις αποικιοκρατικές δυνάμεις της Δύσης, το τραγικό, όμως, αποτέλεσμα για αυτήν, του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου την ώθησε να κάνει στην ουσία μία νέα αρχή, προκειμένου να γίνει γ δυνατή οικονομία που είναι σήμερα και που ξεπέρασε επάξια την καταστροφή της Φουκοσίμα το 2011.

Ο αναγνώστης θα εκπλαγεί διαβάζοντας για το πόσο σημαντικές ήταν ορισμένες γυναίκες αυτοκράτειρες στην Ιαπωνία, μία χώρα με ισχυρή πατριαρχία. Κάποια άλλα θέματα, όπως π.χ. η σφαγή της Ναντσίνγκ στην οποία προέβη η Ιαπωνία εναντίον των Κινέζων το 1937, είναι περισσότερο γνωστή, όπως, άλλωστε και η συμμετοχή της στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των Δυνάμεων του Άξονα.

Η συγγραφέας μας εξιστορεί όλη αυτή τη μακρά διαδρομή της χώρας ανά τους αιώνες με ανάλαφρο τρόπο γραφής και χωρίς υπερβολική ανάλυση των γεγονότων και διανθισμό τους με πολλές λεπτομέρειες που θα κουράσουν τους αναγνώστες. Άλλωστε, αυτός είναι και ο σκοπός της σειράς αυτών των βιβλίων από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, να προσφέρουν σύντομες ιστορίες για διάφορα επιμέρους θέματα στους αναγνώστες του με βιβλία μικρά και ευκολοδιάβαστα από μη ειδήμον ιστορικό κοινό.